உலகோர் உன்னை பகைத்திடும் நேரம்
திகையாதே மனமே
உலகோர் உன்னை வெறுத்திடும் நேரம்
கலங்காதே மனமே
திகையாதே கலங்காதே
நான் உன்னை தாங்கிடுவேன்
என்றும் தாங்கி நடத்துவேன்
மலைகள் விலகிடும்
பர்வதம் அகன்றிடும்
என் கிருபையே சூழ்ந்திடுமே
விலகாது காத்திடுமே
தாய் தந்தை மறந்தாலும்
நான் உன்னை மறவேனே
என் உள்ளங்கையில் வரைந்தேனே
விலகாது காத்திடுவேன்
Ulakor unnai pakaiththitum neram
thikaiyathe maname
ulakor unnai veruththitum neram
kalangkathe maname
thikaiyathe kalangkathe
nan unnai thangkituven
enrum thangki nataththuven
malaikal vilakitum
parvatham akanritum
en kirupaiye suzhnthitume
vilakathu kaththitume
thay thanthai maranthalum
nan unnai maravene
en ullangkaiyil varainthene
vilakathu kaththituven